Camper Consequenties

Categories Verhalen
gapyear, sabbatical, tussenjaar, camper, chili, Argentinië, Patagonië, torres del paine, pampa, wicked campers, blog, blogger, blogging, reisblog, reizen, reis, wereldreis, ontwikkelen, backpack, backpacker, backpacking, vakantie, trip, tips, gletsjer, kamperen

Het is 24 oktober, we staan bij onze Chileense camperverhuurder in de achtertuin ergens in een buitenwijk van Punta Arenas (een zuid Chileense stad dichterbij de pinguïns van Antarctica dan de tropische vogels in het Amazone gebied) te kijken naar onze ‘Wicked Camper’, die niet zo ‘Wicked’ is want: ‘hij start niet’. Het is dag één van onze roadtrip door Chileens en Argentijns Patagonië, een trip die volgens Sven ‘epic’ wordt.

Koektrommel

Technisch gezien is het ook geen camper, maar een Chevrolet N300 die is omgebouwd tot ‘woonwagen(tje)’. Ik had hem van te voren even gegoogeld en toen leek hij al niet zo groot. Maar nu het met graffiti beschilderde busje inclusief in graffiti gekalkte Spaanse leus: “Un gato tiene nueve vidas, tu no, use un condón” (een kat heeft negen levens, jij niet, gebruik een condoom…), zo voor mij staat vraag ik mij af hoe ik ooit twee weken lang moet eten, slapen, koken, omkleden en leven in zijn algemeen in deze veredelde koektrommel. Die tot op heden geen sjoege geeft.

Daar gaan we dan

Na een hoop woorden, Nederlands gescheld, Chileens gevloek, belletjes met het hoofdkantoor, nog meer wachten en een dag korting (hé, ik ben Hollander hè), krijgen we een ander busje. Één met een wat meer kindvriendelijke tekst: “Je hebt pas geleefd als je grenzen oversteekt”. Ergens laat in de middag, nadat ik er op sta eerst de camper handig in te richten (tot ongeduld van Sven) tuffen we dan eindelijk richting het Nationaal Park ‘Torres del Paine’.

Kempi

Al snel blijkt dat leven in een camper consequenties met zich meebrengt, welke we rap omdopen tot ‘camper consequenties’. Dit zijn zaken van allerlei aard: rijden, slapen, koken, omkleden, plassen, wassen, eten en drinken in en rondom onze camper genaamd ‘Kempi’. Sven heeft het koekblik binnen vijf minuten na vertrek een naam gegeven (…). Kempi, met ‘KE’, net als de rapper uit Woensel. Kempi gaat helaas niet harder dan 95 en dat is verre van gangster.

Laat mij deze twee weken durende trip dan ook illustreren aan de hand van zes ‘camper consequenties’

gapyear, sabbatical, tussenjaar, camper, chili, Argentinië, Patagonië, torres del paine, pampa, wicked campers, blog, blogger, blogging, reisblog, reizen, reis, wereldreis, ontwikkelen, backpack, backpacker, backpacking, vakantie, trip, tips, gletsjer, kamperen

Camper Consequentie 1. Patagonian wind

In Patagonië staat altijd wind. En dan geen subtiel briesje. Neen. Van die wind waar het KNMI van zegt: ‘Jongens code rood!’ Van die wind waarover je ’s ochtends in de krant leest: ‘twee miljoen euro schade door herfststorm. Aan de binnenkant van Kempi zitten dan ook overal waarschuwingsstickers: ‘Watch out for Patagonian doors!’. Wat? Een ‘Patagonian door’ is niets anders dan een autodeur die geen onderdeel meer uitmaakt van de betreffende auto. Wanneer je de deur niet vasthoudt bij het openen betekent dit dat je het ding 50 meter verderop inclusief wat gewonde Guanaco’s (Patagonische lama) onderweg kunt oprapen.  Verder is de Patagonian wind iets om ernstig rekening mee te houden tijdens het plegen van een bermplasje.

gapyear, sabbatical, tussenjaar, camper, chili, Argentinië, Patagonië, torres del paine, pampa, wicked campers, blog, blogger, blogging, reisblog, reizen, reis, wereldreis, ontwikkelen, backpack, backpacker, backpacking, vakantie, trip, tips, gletsjer, kamperen

Camper Consequentie 2. Alles foetsie

“Waar is mijn toilettas? Waar is de kurkentrekker? Waar is mijn warme trui? Waar is het toiletpapier? Waar is de zaklamp? Waar is de douchegel?” Deze twee weken zijn wij alles ‘kwijt’. Kempi bestaat namelijk uit een vernuftig systeem met houten planken die je opbergt of juist tevoorschijn tovert om een tafel, een bed, een bank of een keukentje te creëren. En dat allemaal op drie vierkante meter. We leren elkaar goed kennen die twee weken.

Een keerzijde van dit verhaal is dat je continu spullen aan het verplaatsen bent. En daarmee dingen op miraculeuze wijze ‘kwijt’ raakt. Nadat ik nog één keer de vraag: “Waar is….” naar mijn hoofd geslingerd krijg spreken we af dat degene die deze twee woorden durft uit te spreken de kleding van onze (bijna) dagelijkse 25 kilometer hike moet uitspoelen. De geur en de dampen die daarvan afkomen moeten dicht in de buurt komen van Dante’s Inferno. Een ieder van ons houdt vanaf dat punt ook wijselijk zijn mond.

gapyear, sabbatical, tussenjaar, camper, chili, Argentinië, Patagonië, torres del paine, pampa, wicked campers, blog, blogger, blogging, reisblog, reizen, reis, wereldreis, ontwikkelen, backpack, backpacker, backpacking, vakantie, trip, tips, gletsjer, kamperen

Camper Consequentie 3. Gletsjerdouche

‘s Nachts is het koud in Kempi. Erg koud. Dus dan wil je het liefst een warme douche in de ochtend, zodat het tot op het bot verkleumde stramme lijf zich weer enigszins met souplesse kan voortbewegen. Ik weet niet hoe die Argentijnen en Chilenen worden gedrild. Maar hoezo moet die douche direct worden aangesloten op de gletsjer?! Op geen enkele camping lijkt de beloofde ‘aguas calientes’ (warm water) kraan te werken. Ook al beweert de camping eigenaar van ‘si hay’ (ja, is er). Het blijkt toch bijna altijd ‘no hay’.

Wanneer de walk of shame richting het toiletgebouw elke ochtend weer voorbij is, lees: gekreukt gezicht, haren in model elektrocutie, pleerol onder de oksel en thermosokken in slippers (ik zeg je, het is koud) sta ik elke dag als een Sjamaan helemaal loco van de Ayahuasca, een dans op te voeren onder de douche mijzelf een peptalk gevend: ‘je kunt het, kou is een emotie, schakel het uit!’ Na dat we Kempi hebben ingeleverd en in een hotel slapen sluit ik mijzelf ongeveer twee uur lang op in de badkamer voor een extreem hete douche.

gapyear, sabbatical, tussenjaar, camper, chili, Argentinië, Patagonië, torres del paine, pampa, wicked campers, blog, blogger, blogging, reisblog, reizen, reis, wereldreis, ontwikkelen, backpack, backpacker, backpacking, vakantie, trip, tips, gletsjer, kamperen

Camper Consequentie 4. Laagseizoen

Klein inschattingsfoutje: Veel campings blijken nog dicht, want laagseizoen. Nadat je 500 kilometer hebt gereden (95 kilometer per uur…) en nog steeds geen camping hebt gevonden betekent dat maar één ding: wildkamperen. Oermens in je laten ontwaken? Ga wildkamperen. Diverse malen parkeren we ons bussie ‘in the wild’. Dus alles moet in ‘the wild’. Ik zal je de details besparen. Aangezien ik een hekel heb aan koken is de rolverdeling op dergelijke plaatsen als volgt: Man kookt, vrouw verzamelt hout. Met een flesje Malbec te midden van de natuur, een plastic bordje met pasta (altijd die pasta…) op schoot en een knisperend kampvuurtje ben ik toch wel gelukkig hoor.

Tot de volgende ochtend: ‘wild douchen’. Van niets kan ik chagrijniger worden dan niet kunnen douchen in de ochtend. Ik word niet wakker en daarnaast wordt niemand vrolijk van de muffe geur van twee mensen die hebben geslapen op drie vierkante meter in een gemummificeerde slaapzak. Afgezien van een paar wilde herkauwende koeien is er niemand die ziet hoe een Nederlandse meid in haar Eva kostuum gewapend met babywipes en een emmertje water met een sopje een douche poging onderneemt. Behalve Sven dan, die komt niet meer bij van het lachen.

gapyear, sabbatical, tussenjaar, camper, chili, Argentinië, Patagonië, torres del paine, pampa, wicked campers, blog, blogger, blogging, reisblog, reizen, reis, wereldreis, ontwikkelen, backpack, backpacker, backpacking, vakantie, trip, tips, gletsjer, kamperen

Camper Consequentie 5. Rijden over de pampa

In totaal rijden we in die twee weken 3600 kilometer. Je moet je voorstellen dat we vooral veel pampa zien. In het begin is dat best leuk, maar op een gegeven moment, na Sven door al zijn pampa gerelateerde woordgrappen heen is, is pampa uitermate saai. De pampa kenmerkt zich door geel droog, bijzonder taai gras en eindeloze vlaktes. Om de 80 kilometer een enkele tegenligger, maar veelal is er ruim 600 km achter elkaar niets. Alleen eindeloze vlaktes. Geen gehucht, geen benzinestation helemaal nada. We vervelen ons al snel en het album van de Jeugd van Tegenwoordig komt ons na vijf keer luisteren ook wel een beetje de strot uit. Daarom moeten we op zoek naar andere vormen van entertainment. En die hebben we snel gevonden.

Er leven vrij veel wilde dieren op de pampa. Naast de eerder genoemde Guanaco’s (lama), leven er ook konijnen, koeien, schapen, struisvogels, paarden, gordeldiertjes en landkrabben. En deze treffen we ook vaak in overleden (overreden) status aan. Dan wel complete karkassen al hangend in het prikkeldraad langs de weg. Al snel ontstaat de ‘dooie dieren bingo’. Dat gaat ongeveer zo. Sven: “Jaaa! Een dooie lama!”. Jorieke: “Ja, later dat is een schaap”. Sven: “Ok, U-turn voor dubbele punten!?” Bottomline, een ieder moet zo snel mogelijk het dode diersoort benoemen en zo raakt je kaart vol. Ach ja is weer eens wat anders dan ‘ik zie, ik zie wat jij niet ziet.’

gapyear, sabbatical, tussenjaar, camper, chili, Argentinië, Patagonië, torres del paine, pampa, wicked campers, blog, blogger, blogging, reisblog, reizen, reis, wereldreis, ontwikkelen, backpack, backpacker, backpacking, vakantie, trip, tips, gletsjer, kamperen

Camper Consequentie nummer 6. De afwisselende keuken

We hebben een gasstelletje met één enkele gaspit. Dat betekent: simpele maaltijden. Dat betekent: havermout pap, gekookte eieren en pasta. Ja, maar je kunt toch ook wel interessanter koken? Verse producten? Telkens wanneer je de Chileense of Argentijnse grens over moet mag je al je verse producten weggooien (lekker landje pesten). Dat is een dure aangelegenheid kan ik je vertellen.

Terug naar de havermout. Deze twee weken hebben voor altijd een stempel gedrukt op hoe we naar een pak Quaker kijken. We kunnen het niet meer zien of luchten. Elke dag twee plastic lunchbakjes (eentje roze, eentje blauw) mee in onze rugtassen voor tijdens de hike. Het is krachtvoer, maar daarmee is ook alles gezegd. Warme havermout tot daaraan toe, maar koude havermout is gewoon echt niet te hachelen. Daar zaten we dan, twee Hollanders, helemaal kapot van de klim, aan de voet van de Torens van Paine, genietend van het uitzicht. Elk met een bakje witte drap en stukjes bruin geworden appel op schoot. Bij elke hap elkaar aankijkend: ‘ik voel je, maar hou gewoon je bek en eet.’ Gelukkig bleken wij niet de enige droeftoeters. Diverse andere hikers gespot met ondefinieerbare lunchpaketjes.

En? Was het ‘epic’?

Sven zijn woorden bleken uit te komen. Het was ‘episch’. Zou ik het weer doen? Absoluut. Want wat is nou gaver dan aan de voet van een gletsjer wakker te worden, het geluid van miljoenen jaren oud ijs te horen kraken en te beseffen: ‘Wat is de aarde toch allemachtig mooi’. Daar heb ik nog wel een extra ijsdouche plus bakkie havermout voor over.

 

4 thoughts on “Camper Consequenties

  1. Hahaha mooi op geschreven. We hebben net een nachtje hotel achter de rug na 2 maanden (!!) Wicked camper met 2 (!!) kleine kinderen. En ja hoor, het was het allemaal waard 😉

  2. Leuk opgeschreven! Wij gaan in november ook voor een roadtrip naar chili (is voor ons de 3x in chili) nu met landcruiser met daktent… whaaa dat wordt rillen denk ik zo. Bedankt voor de tip over die bordercrossings en groente. Dat is goed om te weten !! Chili is zo’n gaaf land heb er zin in

    Kampeer auto gehuurd via condor travel trouwens

    1. Hoi Sylvia!

      Dankjewel. Wat een fantastisch avontuur! Ik zou heel graag terug willen naar Chili. Dit land heeft mij echt verbaasd in haar schoonheid en variëteit. En graag gedaan wat betreft de tip ; – ) De boodschappen zijn er niet per se heel erg prettig geprijsd… Heel goede reis!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *