‘Leeghoofd’

Categories Proces
gapyear, tussenjaar, reizen, rust, ruimte, hoofd, werk, burnout, proces, denken, ideeën, inzichten

 

Hoe ga je? Druk man! Oh, ja ik ook. Bijna iedereen (in ieder geval binnen mijn sociale kring in  Amsterdam) is altijd druk, lijkt wel. Of het is een synoniem voor ‘goed’, kan ook. Ik was ook altijd druk. In ieder geval in mijn hoofd. Mijn hoofd zat gewoon vol. Met werk, met social life, met Netflix, met het nieuws, gewoon met prikkels. Veel prikkels. Ik hoopte dan ook heel erg dat het nemen van een gapyear, het reizen mijn bovenkamer leeg zou maken. Dit zodat er ruimte zou komen voor nieuwe inzichten en ideeën. En zo geschiedde.

In de derde maand ervoer ik een enorme rust in mijn hoofd en zoveel ruimte dat er ineens allemaal ideeën naar boven kwamen die ik het liefst direct wilde uitvoeren. Zo ook deze blog. Vroeger zou ik hebben gedacht: ‘moeilijk, geen tijd, wie gaat het lezen?’ Allemaal drogredenen die je weerhouden van dingen die je leuk vindt om te doen. Ik vind schrijven leuk en ik dacht what the heck al leest alleen mijn moeder het. Kom maar door met die domeinnaam!

Het was ergens op een strand in Cambodja dat ik mij afvroeg waarom ik nu wel deze rust ervoer en hoe het kwam dat er ineens zoveel ideeën ontstonden. Hierbij een persoonlijke analyse:

  1. Ik hoef mijn hoofd niet meer te gebruiken voor het ontwikkelen van visies, strategische plannen of andere werkgerelateerde zaken. Ik stond er praktisch mee op en ging er mee naar bed.

Nu, tijdens het reizen, heb ik de ruimte om een ‘visie’ neer te zetten voor mijn eigen leven. Wat wil ik doen als ik terug ben? Wat vind ik belangrijk? Wat wil ik echt niet meer? Hoe ben ik beland waar ik nu ben? Wat kan ik daar van leren?

  1. Ik word niet meer geleefd door mijn werk, mijn baas en de maatschappij die bepaalt hoe mijn dagindeling eruit ziet.

Dat doe en bepaal ik nu zelf. En die dag (waarvan ik vaak geen idee heb welke het is) is niet meer volgepropt. Heb ik zin om helemaal geen ene drol uit te voeren omdat ik het reizen even zat ben (ja dat komt voor)? Dan boek ik een Airbnb voor een week ergens in een toffe stad.

Ik word wakker, zet een bak fantastische geurende Colombiaanse koffie. Smeer mijn hoofd nog een keer in met factor 30. Plaats mijn 5 kilo dikker geworden bil buiten in de zon en werk ter compensatie een bord vol exotisch fruit naar binnen. Dan, na koffiemok nummer twee, evalueer ik mijn opties. Wordt het laptop open klappen en wat schrijven? Een boek lezen? Een klein plonsje in het zwembad? Of toch gelijk de stad in om op een willekeurig terras de vino tinto uit te proberen en te ouwehoeren met mijn beste en leukste reismaat over wat ons bezighoudt?

gapyear, tussenjaar, reizen, rust, ruimte, hoofd, werk, burnout, proces, denken, ideeën, inzichten
Ja ik ben zo’n type die hakken meeneemt in haar backpack op wieltjes
  1. Ik kom niet meer alleen maar in aanraking met mensen binnen mijn eigen sociale kring.

Thuis ging ik toch snel naar plekken en gelegenheden waar ik vaak hetzelfde type mens tegen kwam. Mensen die een beetje hetzelfde denken en doen, mijn persoonlijke sociale kring. Lekker in mijn comfort zone. Hier wandel ik een hostel binnen en tref je allerlei soorten types en culturen bij elkaar. Al deze mensen hebben een eigen verhaal en een andere kijk op het leven vanuit hun eigen referentiekader (cultuur) waardoor ik aan het denken wordt gezet. En dat is machtig interessant en leerzaam.

  1. Ik hoef niet meer mijn vriend te gebruiken als persoonlijke uitlaatklep voor de werkdag en ben niet meer totaal uitgeblust.

Met regelmaat kwam ik behoorlijk gesloopt thuis na een lange werkdag en het eerste wat ik zei als ik binnenkwam tegen mijn vriend: die lul van een X moet echt…..worden (gebruik je fantasie). Dan koken, eten, NOS aan (immer doffe ellende), het nieuws verruilen voor een Netflixje (verstand op nul), tanden poetsen en slapen. En….repeat. Simpelweg omdat ik nul komma nul zin had om die comfortabel uitziende bank nog af te komen.

Terwijl nu tijdens het reizen ik het liefst zo vroeg mogelijk naast mijn bed sta om alles uit de dag te halen. Ik kijk amper TV en dat kwartiertje zeiken/ventileren na werk bestaat niet meer. Nee, we ouwehoeren tegenwoordig wat af over heel andere en veel leukere zaken. Over dingen die echt belangrijk voor ons zijn. Doordat we niet meer opgeslokt worden door ons werk en de daarbij horende ritme.

  1. Ik besteed niet meer (zoveel) tijd aan mijn smartphone.

Wat mij behoorlijk hielp qua ruimte is dat ik (bijna) gestopt ben met het lezen / bekijken van het nieuws en websites vol niet zinnige informatie. Ik stond er mee op en ging er mee naar bed. Thuis en op reis. En dat hielp niet echt in het los komen van Nederland. Ik bleef mijzelf maar non-info toedienen.

Als je goed door nieuws items heen scrolt zie je dat 90% ruis is, compleet wordt uitgemolken en informatie is waar je niks mee kan of moet. Het is veelal eenzijdig belicht en bevat niet ‘de waarheid’. Waarom dan nog mijn hoofd volstoppen met ‘feiten’ die voor 90% ruis zijn? Als er echt iets belangrijks gebeurt in de wereld dan hoor ik dat vanzelf wel. Niet te verwarren met naïviteit of des-interesse in de wereld : – )

  1. Ik woon niet meer in Amsterdam waar het bol staat van prikkels en FOMO momentjes.

Halverwege mei van dit jaar bevonden we ons in Port Barton op Palawan, de Filipijnen. Een klein vissersdorpje met een baai waarin van die kleurige ansichtkaart bootjes liggen aangespoeld op het witte zand onder de palmbomen. Waar je van 17:30 uur tot 00:30 uur kunt genieten van de verkoeling van je ventilator (omdat dat het enige moment is wanneer de generator van het dorp aangaat). Er geen bars te vinden zijn en je helemaal lek gestoken wordt door de muggen. Overdag een beetje frisbeeën op het strand en ’s avonds  de mooiste sterrenhemel aanschouwen, terwijl het  water zo glad is dat je die gekleurde bootjes ziet weerspiegelen.

Nul komma nul prikkels dus. Het gebrek aan (westerse) prikkels draagt behoorlijk bij aan de algehele Zenheid. Ik ‘mis’ geen festivals meer, geen laatste mode, opening van nieuwe ‘venues’ waar tout hip (zwart gekleed) Amsterdam met een IPA in de hand staat te blaten.

En? Hoe staat het ervoor?

Nee, ik heb het ei van Columbus nog niet gevonden wat betreft project thuiskomst. Ik hoef straks niet (zoals na een vakantie) gelijk weer mee in de malle molen. Waardoor alle goede voornemens en briljante inzichten linea recta naar de achtergrond verdwijnen. Ik mag er nog een tijdje al wandelend door indrukwekkende steden, of achterop de scooter tijdens een prachtige bergrit over filosoferen.

Blijf op de hoogte

7 thoughts on “‘Leeghoofd’

  1. Wat leuk om te lezen. Mooi geschreven ook. Kwam er pas later achter dat het om jouw blog ging. Ben erg benieuwd wat je nog meet gaat schrijven!

  2. Ik ga in april met pensioen en ben dan eindelijk los van verplichtingen. Mooi dat jij (jullie) die keus nu al hebben gemaakt!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *